مجله آنگاه

هرچقدر که حضور اینترنت توی زندگی ما جدی‌تر شد، انواع چیزهایی که با دنیای واقعی/آفلاین سروکار داشت، نقش‌شون در روزمرگی‌های ما کم و کمتر شد. کتاب و مجله هم از این قاعده مستثنی نبودند و اگر پیش از این هرکدوم از ما مشترک یکی-دو مجله بودیم، الان دیگه به ندرت میشه آدم‌هایی رو پیدا کرد که به شکل مستمر، طرفدار و خواننده‌ی مجلات باشند. البته همه‌ی این اتفاق بخاطر تغییر سبک زندگی نیست، و وباید بپذیریم که مجلات هم کیفیت خودشون رو به مرور از دست دادند و پیدا کردن یک مجله‌ی خوندنی خیلی کار ساده‌ای نیست.

آنگاه، یکی از مجلات جذاب و متفاوت بازار مطبوعات ایرانه. به عنوان اولین پیشنهاد، این مجله رو معرفی می‌کنم.


آنگاه: مجله‌ای درباره‌ی همه‌چیز و برای همه‌کس

مهمترین چیزی که مجلات رو از هم متمایز می‌کنه، حوزه‌ی فعالیت‌شون هست. برخی مجلات علمی رو دوست دارند، برخی دنبال مجلات سبک زندگی هستند و عده‌ای هم به ژورنال‌های تخصصی علاقه دارند. اما آنگاه، هیچکدام از این‌ها نیست و همه‌شون هم هست! آنگاه خودش رو مجله‌ای فرهنگی-هنری معری می‌کنه، اما به این هم محدود نیست. هر شماره از آنگاه، عنوان خاصی داره که با نگاهی به خط مشیی که تا الان داشته میشه فهمید که به قاعده‌ی مشخصی هم جز تازگی و جذابیت موضوع پایبند نیست. در هر شماره، حول اون موضوع، مطالب متنوعی رو میشه خوند که بین اون‌ها هم الزاما پیوند و ارتباطی، جز موضوع نیست. از طرفی، لازم نیست که حتما همه‌ی شماره‌های آنگاه رو داشته باشید. هر شماره به مثابه یک کتاب کار می‌کنه، به پیش و پس از خودش وابسته نیست و یک بسته‌ی کامله. در واقع میشه هر شماره از آنگاه رو یک پروژه دونست که سردبیر از منظرهای مختلف، به بررسی و پژوهش و تحلیل موضوعی خاص می‌پردازه.

 درد چه کسایی می‌خوره؟

آنگاه رو هرکسی می‌تونه بخونه، و راستش می‌تونه تنها بخش‌هایی که به نظرش جذاب هستند رو مطالعه کنه. ممکنه مقاله‌ای ثقیل باشه و متنی ساده. به نظر نمی‌رسه که آنگاه در شیوه‌ی نگارش متون دست ببره، چرا که هر متن، نشر و شیوه‌ی روایی خودش رو داره. پس بعید نیست که برخی از مطالب رو دوست داشته باشید و برخی رو نه. 

بسته به اینکه موضوع مقاله رو دوست داشته باشید یانه، می‌تونید تشخصی بدید که مطالب اون شماره بدردتون می‌خوره یا نه. هرچند، بعید می‌دونم که کسی رو بشه پیدا کرد که عناوین و موضوعاتی که آنگاه با زیرکی و دقت انتخاب می‌کنه رو دوست نداشته باشه.

چرا آنگاه رو معرفی کردیم؟

آنگاه به نسبت، عمر کمی داره و در همین بازه‌ی کوتاه که زیر ۱۰ شماره ازش چاپ شده، تونسته به خوبی جای خودش رو بین علاقه‌مندان مطبوعات باز کنه. شکل و شمایل جذاب و نسبتا متفاوتی با سایر مجلات داره و به لحاظ صفحه بندی و چیدمان هم، سبکی مینیمال و نسبتا تازه رو به مطبوعات وارد کرده. مستقل از ویژگی‌های بصری، موضوعاتی که آنگاه سراغ‌شون میره هم قابل تامله. شیوه‌ی پرداخت به موضوع در آنگاه، محدود به یک سبک و زاویه نیست و در هر عنوان از منظرهای متفاوتی میشه مطلب پیدا کرد. 

قیمت آنگاه ثابت نیست. آخرین شماره‌ی اون ۳۵.۰۰۰ تومان بود که  برای یک مجله کمی زیاده. اما به نظرم با توجه به سبک چاپ و جنس جلد، خیلی هم غیرمنطقی نمیاد. توزیع آنگاه محدوده و روی هر کیوسکی نیست. اگر تهران هست، اکثر کتابفروشی‌های محدوده‌ی خیابان انقلاب اونو دارند. همچنین می‌تونید به صورت آنلاین از سایت‌شون بخرید. 

Leave a reply:

Your email address will not be published.

Site Footer